Dlaczego gałęzie jabłoni wysychają?

Monilioza jabłek

W wilgotne lato monilioza bardzo szybko rozprzestrzenia się po ogrodzie i powoduje śmierć 80% zbiorów roślin sadowniczych. Najgorszym wynikiem przebiegu choroby będzie śmierć samych drzew, jeśli nie zostaną podjęte środki leczenia i zapobiegania.

Wektorami infekcji są owady, krople deszczu, wiatr. Zakażenie przebiega w następujący sposób:

  1. Owoce z uszkodzeniami spowodowanymi przez ptaki, owady, pęknięcia na powierzchni są najpierw dotknięte.
  2. Zimą czynniki wywołujące moniliozę spędzają w zgniłych owocach pozostawionych na gałęziach po zbiorze. Stanowią zagrożenie przez 2 lata.
  3. Pod koniec okresu zimowego grzyb przenika przez szypułkę do gałęzi owocowych i tam przeczekuje resztki zimna. Wiosną przenosi się na kwiaty, a następnie na jajniki owocowe.
  4. Kiedy nadchodzi ciepła, wilgotna pogoda, zarodniki rozprzestrzeniają się z jednego drzewa na drugie w ogrodzie, powodując coraz więcej uszkodzeń. Rozwój choroby jest szybki: owoce gniją w ciągu 3-5 dni, a po 8-10 dniach grzyb zaczyna zarodnikować.
  5. Druga fala choroby pojawia się w połowie lipca. Jabłonie zaczynają wysychać od góry do dołu gałęzi.

Leczenie moniliozy jest złożone, kosztowne i czasochłonne. Odbywa się zgodnie z planem:

  1. Potraktuj ogród Fitosporin-M zgodnie z instrukcją na 1 miesiąc przed zbiorami. Alternatywą jest roztwór jodu (10 ml – na 10 litrów wody).
  2. Powtórz oprysk po 3 dniach.
  3. Sprawdź rośliny pod kątem śladów parcha. Zarodniki moniliozy przenikają przez plamy na owocach. Natychmiast zbieraj uszkodzone jabłka.
  4. Wczesną wiosną, gdy pojawią się zielone liście, spryskaj drzewa wzdłuż gałęzi 3% mieszanką Bordeaux. Przetwarzanie w późniejszym terminie odbywa się na początku tworzenia pąków (użyj 1% roztworu).
  5. Po zakończeniu kwitnienia jabłoni wykonaj drugi zabieg 1% Bordeaux.
  6. Po 2-3 tygodniach ponownie przejdź przez drzewa Bordeaux (roztwór 1%) lub zastąp je roztworem tlenochlorku miedzi (40 g – na 10 litrów wody).

W przypadku każdego zabiegu zużycie roztworu wyniesie 2 litry na 1 drzewo.

Środki zapobiegawcze do zwalczania zgnilizny owoców:

  1. Usuń uszkodzone owoce – zjedzone przez osy, ubite przez grad, dziobane przez ptaki itp.
  2. Z początkiem jesieni i do końca usuń opadłe liście i spal je.
  3. Zbieraj padlinę latem.
  4. Odciąć martwe gałęzie, chwytając 10-15 cm zdrowej tkanki. Mają być spalone.
  5. Odmiany odporne na choroby roślin (Uralets, Kandil Sinap, Aydared, Slavyanka, Babushkino itp.).

Inne choroby

Niektóre choroby są mniej powszechne niż zgnilizna owoców, ale powodują równie duże szkody w jabłoniach. Wśród nich szczególnie wyróżnia się:

  1. Powszechny rak. Rozpoczyna swoją akcję od pokonania gałęzi szkieletowych, następnie przechodzi do gałęzi drugiego rzędu i kory.
    Powszechny rak
  2. Czarny rak. Choroba zaczyna się na rozwidleniach gałęzi szkieletowych. Następnie pojawia się na liściach w postaci czerwonawych plam (szybko powiększają się). Klęska trafia na korę. Stopniowo czernieje, zaczyna pękać i łuszczyć się.
    Czarny rak

Przyczynami chorób są:

  • niekorzystne warunki pogodowe (ekstremalne upały lub mróz);
  • urazy spowodowane przez nieostrożne przycinanie gałęzi, złamania, brak gojenia się ran itp.

Raki pospolite i czarne dotykają głównie stare okazy jabłoni . Choroby nie mogą być leczone. Pozostaje tylko zniszczyć drzewa.

Wysoki poziom wód gruntowych

Jabłonie potrzebują wody do wzrostu i rozwoju, ale nadmiar wilgoci prowadzi do gnicia korzeni. Dzieje się tak przy wysokim zwierciadle wód gruntowych.

Kiedy system korzeniowy przestaje działać, roślina zaczyna cierpieć „głód”. Stare gałęzie jako pierwsze reagują na brak pożywienia. Szybko wysychają. Młode pędy wkrótce spotkają ten sam los. Jeśli nie zostaną przeprowadzone akcje ratunkowe, drzewo umrze.

Optymalny poziom wód gruntowych dla jabłoni to:

  • na energicznych podkładkach – 3 m;
  • na średniej wysokości – 2,5 m;
  • dla form karłowatych – 1,5 m.

Jeśli wiadomo, że wody przekraczają dopuszczalny limit, usyp kopce masowe z żyznej gleby:

  1. Wlej mieszankę gleby warstwami. Dobrze szlifuj nasyp, aby uzyskać wytrzymałość, gdy osiągnie grubość 15-20 cm Powinieneś uzyskać strukturę o średnicy 1,5-2 mi wysokości 0,5-1 m.
  2. Jesienią wykonaj wzgórza, aby gleba osiadła i zagęszczała się zimą. Posadź na nich jabłonie wiosną, aby korzenie nie zamarzły w ziemi.
  3. Przywiąż pień sadzonki do mocnego kołka, aby nie pękł na wietrze.
  4. Jabłonie na wzgórzach wymagają częstego i obfitego podlewania, zwłaszcza jeśli przez pierwsze 2-3 miesiące po posadzeniu jest gorąco i sucho.
  5. Przez pierwsze 2 lata jabłonie sadzone na wzgórzach będą opóźnione we wzroście od krewnych posadzonych w tradycyjny sposób. Ale wtedy ich rozwój znacznie przyspieszy.

Jeśli podczas lądowania nieznana była lokalizacja wód gruntowych, problem początkowo pozostaje niezauważony. Drzewa rozwijają się normalnie, ale po 10-15 latach zaczynają więdnąć.

Objawy docierania korzeni do wód gruntowych:

  • drzewo przestaje rosnąć;
  • liście szybko żółkną lub brązowieją;
  • częste zmiany chorób grzybiczych;
  • wraz z nadejściem letnich upałów liście zaczynają masowo opadać.

Jest tylko jeden sposób na naprawienie sytuacji – przez kardynalne przycinanie jabłoni. Gdy drzewo ma nie więcej niż 2–2,5 m wysokości, nie potrzebuje głębokich korzeni, aby wydobyć wodę.

Nieudane miejsce lądowania

W przypadku jabłoni sadzenie na nizinach nie jest odpowiednią opcją. W takim miejscu wiosną gromadzi się woda z roztopionego śniegu, a po deszczach długo utrzymują się kałuże. Zastój wilgoci pozbawia korzenie tlenu. Drzewo zaczyna cierpieć na brak tego pierwiastka, reagując wysychaniem gałęzi.

Szczególnie niebezpieczna jest stopiona woda. Wiosną na roślinach owocowych zaczynają rosnąć włośniki. Do rozwoju szczególnie potrzebują tlenu. Po dniu bez powietrza umierają. Po kolejnych 3 dniach zaczyna się obumieranie większych korzeni.

Objawy określające położenie jabłoni w niefortunnym miejscu z częstą stagnacją wody:

  • liście brązowieją, zaczynają się kruszyć;
  • zatrzymuje się wzrost nowych pędów;
  • z czasem drzewo całkowicie wysycha.

Przesadzanie jabłoni w celu rozwiązania problemu jest trudne do wdrożenia. Skuteczne są tylko środki zapobiegawcze: sadzenie drzew na wzgórzu lub na dużych wzgórzach.

Słaba gleba na miejscu

Suszenie gałęzi może być sygnałem niewłaściwego rodzaju gleby na terenie. Jabłonie nie lubią gleb gliniastych, gliniastych i bagiennych ubogich w wapń. Będą musiały zostać rozcieńczone przez dodanie wapna, kredy, mąki dolomitowej, torfu, piasku rzecznego.

Niektóre dzikie trawy pobierają składniki odżywcze potrzebne jabłoni z ziemi, co powoduje jej znaczne zubożenie. Następnie suszenie gałęzi powoduje brak pewnych składników odżywczych w glebie:

  • potas;
  • bor;
  • cynk;
  • mangan;
  • magnez;
  • azot.

Specjalny opatrunek górny pomoże uczynić glebę bardziej pożywną:

  • Superfosfat to złożony preparat mineralny;
  • azotan wapnia;
  • Kompost Super Piksa – produkt zawierający pożyteczne mikroorganizmy;
  • Kemira-Lux to substancja zawierająca 20% fosforu, 27% potasu, 16% azotu.

Brak podlewania

Wielu niedoświadczonych ogrodników uważa, że ​​podlewanie jabłoni jest konieczne tylko w pierwszym roku wzrostu. To stwierdzenie dotyczy regionów północnych o wilgotnych glebach i chłodnych latach. Ale w regionach południowych podlewanie jest wymagane nawet w przypadku dojrzałych drzew.

Na brak wilgoci wskazują:

  • równomierne suszenie gałęzi;
  • więdnące liście.

W okresie letnim, przy braku deszczu, wystarczy dwukrotnie podlać jabłonie: 2-3 tygodnie po kwitnieniu i 3 tygodnie przed zbiorami. W regionach o częstych długotrwałych suszach wykonuje się jeszcze jedno podlewanie – wiosną przed kwitnieniem.

Dla każdego drzewa zużycie wody przedstawia się następująco:

  • 50-80 litrów wody na sadzonkę w wieku 3-5 lat;
  • 120–150 l dla jabłoni 7–10 lat;
  • do 200 litrów dla starszych okazów.
Przestrzeganie zasad podlewania zwiększa plon o 25-40%.

Błędy lądowania

Suszenie gałęzi następuje, gdy młoda sadzonka przedwcześnie się ukorzenia. Niektórzy ogrodnicy popełniają błąd sadzenia drzew latem. Roślina po prostu nie ma czasu na przystosowanie się do nowego miejsca do jesieni, aby zbudować wystarczający system korzeniowy i gałęzie.

Zgodnie z przepisami jabłonie sadzi się wiosną lub jesienią. W pierwszym przypadku sadzonka dobrze zakorzeni się w lecie, w drugim przystosowuje się i twardnieje w zimie.

Kolejnym błędem przy sadzeniu sadzonek jest bliskie położenie dużych bylin o szerokim systemie korzeniowym. Dzieje się tak, gdy strona jest mała, a właściciel stara się maksymalnie ułożyć na niej drzewa owocowe i krzewy jagodowe.

Niewłaściwe przycinanie i szczepienie

W przypadku przycinania obowiązują pewne zasady mające na celu wybór niepotrzebnej gałęzi, metody i czasu zabiegu itp. Naruszenia procedury czasami wpływają na wysychanie wcześniej zdrowych pędów.

Przycinanie odbywa się wiosną lub jesienią. Latem – tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne. Przycinanie zimowe jest przeciwwskazane. Mróz spowoduje wysychanie nie tylko gałęzi, ale całego drzewa. „Uśpiona” jabłoń nie będzie w stanie zregenerować odsłoniętej tkanki.

Nieudana inokulacja w najlepszym wypadku doprowadzi do wyschnięcia i odrzucenia zrazu, w najgorszym – śmierci stada. Oznaką niezgodności pędu z drzewem jest napływ w miejscu szczepienia. Ten sam czynnik wskazuje na infekcję jabłoni chorobą wirusową z naruszeniem zasad higieny.

Obecność szkodników

Często przyczyną wysychania gałęzi jabłoni jest działanie szkodników. Najczęstszym owadem jest larwa chrząszcza. Występuje w prawie wszystkich regionach.

Larwy znajdują się w glebie strefy korzeniowej rośliny. Szkodzą młodym sadzonkom do 5 lat. Ich korzenie są płytkie i nie trzymają się dobrze w ziemi. Naruszenie procesu odżywiania i wchłaniania tlenu z gleby wpływa początkowo na gałęzie (zaczynają wysychać), a następnie na całe drzewo.

Szkodnik nie jest dostępny dla środków owadobójczych, ponieważ przedostaje się do gleby na metr.

Aby pozbyć się larw chrząszcza majowego, użyj roztworu amoniaku (50 g – na 10 litrów wody). Zużycie na każde drzewo to 10 litrów zaprawy. Podlewanie drzew odbywa się w połowie maja. Larwy nie znoszą zapachu amoniaku, a dla jabłoni lek będzie dobrym nawożeniem azotem.

Oprócz owadów gryzonie szkodzą jabłoni:

  • mysz polna;
  • pieprzyki;
  • ryjówki.

Budują mieszkania w ziemi, zaburzając lokalizację korzeni (czasem je obgryzając). Gałęzie jako pierwsze reagują na obecność gryzoni, stopniowo tracąc elastyczność i wysychając z powodu spadku poziomu odżywienia.

Przyczyny suszenia w różnych miesiącach

Gałęzie mogą wysychać o każdej porze roku. Monitorowanie stanu drzewa należy rozpocząć natychmiast po stopieniu śniegu i do czasu, gdy jabłoń przejdzie w stan hibernacji.

Po zimowaniu jabłoń może normalnie kwitnąć, a następnie zaczyna szybko „gubić” pędy. Powoduje:

  • silne zwilżanie wczesną wiosną;
  • uszkodzenie pleśni;
  • uszkodzenie przez szczury wodne;
  • w regionach stepowych – suszenie zimowo-wiosenne.

Najczęściej w takich przypadkach drzewo jest nieuleczalne. Ale jeśli są widoczne rany, oparzenia na pniu i gałęziach, uszkodzone miejsca należy oczyścić do zdrowej tkanki, naprawić smołą lub czerwonym ołowiem.

Wraz z nadejściem lata kora jabłoni wypacza się aż do oddzielenia. Powodem tego są przedłużające się deszcze i nadmiar wilgoci. W tym roku w żaden sposób nie wpływa to na ogólny stan drzewa. Ale przy takich uszkodzeniach jabłoń prawie nie wytrzyma zimy, a już w następnym sezonie gałęzie zaczną wysychać.

Kora jabłoni

W okresie letnim (szczególnie w lipcu) problemy z oddziałami mogą być spowodowane przez:

  • cytosporoza;
  • rak czarny i pospolity;
  • oparzenie bakteryjne;
  • rdza w zaniedbanym stanie;
  • wrażliwość na podlewanie gleby;
  • szkodniki;
  • choroby kory i korzeni;
  • konsekwencje przeżytego mrozu.

Przyczyny wysychania gałęzi drzew w różnym wieku

Problem pojawia się na każdym etapie rozwoju i wzrostu jabłoni – od sadzonki do już dojrzałego drzewa. W każdym konkretnym przypadku istnieją pewne sposoby zbawienia.

Sadzonki

Najczęstszą przyczyną wysychania siewek jest cytosporoza. Choroba objawia się również w postaci czerwonawych plam z żółtymi plamami na powierzchni pnia. W przypadku wykrycia stosuje się kompleks leków Insecticide i Fungicide Rescuer.

Młodym roślinom często brakuje minerałów, zwłaszcza azotu. Pomoże karmienie złożonymi nawozami.

Młode jabłonie

Pasożyty na korzeniach, gryzonie, infekcje grzybicze powodują wysychanie gałęzi. Problem rozwiązuje zastosowanie chemikaliów.

Innym powodem wysychania młodych jabłoni jest zły wybór miejsca ukorzenienia. W młodym wieku drzewa problem nie jest trudny do wyeliminowania, przenosząc się na nowe miejsce odpowiednie do wzrostu i rozwoju.

Przez stare drzewa

Pierwszym powodem wysychania gałęzi starej jabłoni jest naturalne starzenie się. Po osiągnięciu wieku 10 lat roślina wchodzi w fazę zakończenia swojego cyklu życiowego.

Również stare drzewa charakteryzują się słabą odpornością. Przyklejają się do nich różne “rany”. Suche gałęzie mogą wskazywać na uszkodzenia raków pospolitych, czarnych i korzeni. W takim przypadku drzewo nie będzie już w stanie pomóc i lepiej je zniszczyć, aby uratować młodsze sadzonki.

Często sam ogrodnik ponosi winę za wysuszenie gałęzi jabłoni. Jego nieostrożność lub zaniedbanie w sadzeniu drzewa i dalszej pielęgnacji z pewnością pociągnie za sobą konsekwencje. Jeśli złapiesz się na czas, problem można rozwiązać, a roślina wyjdzie z utratą kilku gałęzi. W przeciwnym razie będziesz musiał zapomnieć o rozwoju sadu jabłkowego.


Amelia Dąbrowski
Redaktor
Rate author
Najlepszy poradnik ogrodniczy