Jaka jest różnica między pszczołą a osą

To

Wizualnie wygląd osy jest wydłużony, cienki. Brzuch, klatkę piersiową łączy skoczek, dzięki czemu wśród ludzi powstała koncepcja „talii osy”. Ciało jest gładkie, lekko obniżone w brzuchu i głowie. Głowa, przód klatki piersiowej jest czarny. Brzuch o jasnym, kontrastowym kolorze – szerokie czarno-żółte paski. Skrzydła są cienkie, przezroczyste, z małymi czułkami na głowie.

Uwaga!

Osę można odróżnić od pszczoły po jej potężnych szczękach, które są wyraźnie widoczne przy uważnym spojrzeniu na głowę. Rozmiar ciała zwykłego przedstawiciela nie przekracza 1,5 cm, macica jest większa.

Czym różni się osa od pszczoły – rozmiarem, strukturą żądła. Broń os jest podłużna, bez odprysków. Przypomina igłę. Dzięki tej funkcji łatwo przylega pod skórę i można go łatwo usunąć. Podczas jednego ataku owad żądli do 5 razy. Dzięki tej funkcji możesz zidentyfikować napastnika, rozpoznać wroga. Osa jest w stanie nie tylko żądlić, ale także gryźć. Jeśli chitynowa osłona owada jest zbyt gęsta, jest przebijana potężnymi szczękami.

 

Pszczoły

Na zewnątrz wyglądają inaczej, podobieństwa w kolorze, kolorystyce. Są zaokrąglone. Zauważalna różnica między osą a pszczołą w cienkich, wydłużonych kończynach. Mają masywne czarne stępy, pokryte licznymi drobnymi włoskami. Wielkość ciała ok. 1 cm, szczęki małe, czułki i duże oczy dobrze widoczne na głowie.

Uwaga!

Różnice między osą a pszczołą w proporcjach ciała. W roślinach miododajnych są bardziej jednolite, nie ma wyraźnego podziału klatki piersiowej, brzucha.

Głowa jest mała, żółto-czarna. Brzuch jest kudłaty – pokryty stosunkowo długimi, gęstymi włosami. Brzuch jest prążkowany. W przeciwieństwie do przedstawicieli os, paski są wąskie, naprzemiennie czarne, jaskrawopomarańczowe. Pokryte żółtymi kosmkami na górze. Zdjęcie różnic między pszczołą a osą można zobaczyć poniżej.

Możesz porównać pszczołę i osę po użądleniu, które znacznie się różni. U pszczół bronią obronną są zadziory. Wygląda jak piła. Wtykany jest w skórę, mocno osadzony. Nacięcia nie pozwalają pszczoły cofnąć żądła, z ostrym szarpnięciem, część brzucha odpada i wkrótce pszczoła umiera. Zdjęcie pszczoły i osy w trakcie dalszego ugryzienia.

Shershni

Szerszenie to rodzaj dużych owadów z rodziny osowatych. Żyją na półkuli północnej, ale są również obecne w niewielkich ilościach na południu. Na kontynencie europejskim występuje tylko szerszeń, który był w stanie przystosować się do trudnych warunków środowiskowych.

Różnice zewnętrzne:

  • długość ciała – do 55 mm;
  • kolor – czarne i żółte paski (czasami osobniki są pomarańczowe lub brązowe);
  • szeroka korona głowy;
  • brzuch z tyłu talii lekko zaokrąglony;
  • z tyłu znajdują się dwie pary długich skrzydeł;
  • trzy zwykłe i 2 fasetowane oczy;
  • szczęki są czarne, pomarańczowe lub brązowe;
  • żądło jest gładkie i puste w środku.

Ciekawy! Ciało szerszenia jest w stanie pochłonąć dużą ilość energii słonecznej.

Trzmiel

Puszyste stworzenie. Pojawienie się tego owada nie jest nawet powodem do niepokoju. To powolne, spokojne stworzenie. Ciało jest znacznie większe, masywniejsze, bardziej krępe niż pszczoły, osy. Na zewnątrz przypomina włochatą grudkę. Paski żółto-czarne, szerokie. Głowa jest opuszczona do dołu. Niektóre gatunki trzmieli są całkowicie czarne lub mają jaskrawoczerwone paski.

Różnice w locie

Jeśli porównasz osę, pszczołę, trzmiela w locie, możesz również znaleźć znaczące różnice.

Osy wykonują ostre ruchy, łatwo zawieszają się w powietrzu. W jednej chwili mogą przenieść się z jednego miejsca w drugie. Podczas długotrwałej obserwacji można zauważyć ciągłe gwałtowne ruchy, częste zmiany trajektorii.

Pszczoły latają spokojniej, miarowo. Nie wykonują gwałtownych ruchów, starają się jak najszybciej wylądować. Nie tworzą irytującego brzęczenia, trudniej je dostrzec po dźwięku niż osy.

Uwaga!

Przez długi czas eksperci nazywali lot trzmiela wyjątkiem od zasad aerodynamiki. Futrzany osobnik leci płynnie, powoli, tworząc dość zauważalny dudnienie.

Cechy zachowania

Trzmiel i osa mają znacznie mniejsze podobieństwo niż pszczoła i trzmiel. Zachowanie owadów tłumaczy się ich instynktownymi umiejętnościami, rodzajem pożywienia. Pszczoły, trzmiele zbierają nektar roślinny, zapewniając tym samym pełne zapylenie upraw. W strukturze roślin miododajnych znajduje się specjalny worek, w którym zbierają nektar, a następnie przekształcają go w miód pszczeli lub trzmieli. Trzmiele są wyjątkowe, ponieważ budzą się znacznie wcześniej niż inne zapylacze. W specjalny sposób rozgrzewają ciało, latają.

Pszczoła, trzmiel i osa

Przedstawiciele rodziny osiki żywią się sokami owocowymi, nektarem, miodem. Ale do rozwoju larw wymagany jest pokarm białkowy. Z tego powodu drapieżniki atakują inne owady, ich larwy. Żuć ich wnętrzności, formować małe kulki, podawać larwom. W zamian otrzymują ślinę, którą wydzielają ich młode. Istnieje wzajemna wymiana żywności.

Ciekawy!

Rój os okresowo atakuje kolonie pszczół, niszcząc ule w ciągu kilku godzin. Żywią się miodem. Istnieje również twierdzenie, że osy jedzą pszczoły. Atakują osłabione, chore owady, ale będąc w ulu paraliżują wszystkich bezkrytycznie. Zaciągają jeńców do gniazda, karmią je larwami.

Ponieważ osy są wszystkożerne, często można je spotkać w ogrodzie, na podwórku, letnim domku, a nawet w mieszkaniu lub domu. Wabią ich słodkie, kwaśne, zgniłe mięso i ryby. Osy latają małymi stadami, trzymaj się w pewnej odległości. Pszczoły zbierają się razem, a trzmiele wolą latać pojedynczo.

jedzenie

Szerszeń, trzmiel, osa i pszczoła preferują podobne pokarmy. Mimo to istnieją również różnice w ich diecie. Wynika to z odmiennego sposobu życia owadów i warunków środowiskowych, w których żyją.

Preferencje żywieniowe:

  1. Osy. Tego owada można zobaczyć na każdym jedzeniu pozostawionym na zewnątrz. Z tego powodu ludzie myślą, że osy jedzą wszystko, co jest dostępne. Jednak te stworzenia są dość wybredne w kwestii jedzenia. Podstawą ich diety są soki z jagód i owoców dojrzewających w okresie aktywności owadów (truskawki, śliwki, maliny, winogrona). Ponadto jedzą miazgę przejrzałych owoców, pozostawiając tylko twardą skórkę. Osy uwielbiają nie tylko produkty naturalne, ale także cukier. Z tego powodu latają na dżemy, czekoladę, lody i inne słodycze. Niektóre rzadkie gatunki owadów obejmują w swojej diecie larwy, małe pająki i chrząszcze.
  2. Szerszenie. Żywią się nektarem zebranym z kwitnących kwiatów. Alternatywnym pożywieniem jest dla nich sok, który wypływa z pni zniszczonych drzew, a także gnijące owoce i miód. Jeśli szerszenie nie mają możliwości zdobycia pokarmu roślinnego, chętnie zjadają inne owady. Wśród ich ulubionych pokarmów są koniki polne, pszczoły, szarańcza i różne larwy chrząszczy.
  3. Pszczoły. Wszystkie te owady potrzebne do życia są pozyskiwane z pyłku i nektaru, które są zbierane z roślin kwitnących. Do ula przynoszą surowce roślinne, gdzie przetwarzają je na miód. Pszczoły jedzą ten produkt nie tylko w okresie swojej aktywności, ale także zimą. Aby to zrobić, tworzą duże rezerwy, które wystarczą, aby przetrwać zimno.
  4. Trzmiele. Dieta tych owadów jest identyczna jak dieta pszczoły. Przechowują także miód, który pozyskuje się z zebranego pyłku i nektaru. Ten produkt jest znacznie gorszy od produktu pszczelego pod względem jakości, wartości odżywczej i smaku. Jednak trzmiele wystarczą, aby przetrwać zimę.

Zachowanie w sytuacjach stresowych

Każdy powinien wiedzieć, że zachowanie tych owadów zależy od wpływu różnych czynników. Możesz złościć zarówno niektóre owady, jak i inne. Pszczoły zawsze chronią swój ul, w którym znajduje się królowa. W przypadku przedostania się do ula pszczoły natychmiast stają w obronie całej rodziny. Osy zachowują się bardzo podobnie iw przypadku ataku na ich gniazdo można uzyskać liczne ukąszenia. Istnieje opinia, że ​​osy mogą tak po prostu atakować, ale to raczej mit. Kłują tylko wtedy, gdy są sprowokowane, dzięki czemu osy mogą latać i nikogo nie dotykać. W każdym razie musisz uważać zarówno na pszczoły, jak i osy.

Urządzenie z gniazdem

Pszczoły budują swój ul z wosku (same go przydzielają), tworząc wewnątrz ściśle symetryczne plastry miodu. Pszczoły domowe żyją w specjalnych chatach, które budują dla nich pszczelarze. Ul dzikich pszczół może znajdować się w zagłębieniu drzewa lub w szczelinie klifu.

 

Osy budują swój dom z pergaminu, który jest wytwarzany przez żucie drewna lub innej pulpy roślinnej. Ich ul jest okrągły, szary i wygląda jak papier. Osy przyczepiają ul do gałęzi drzew lub sufitów mało odwiedzanych budynków, a czasem układają go w ziemi.

 

Gniazdo trzmieli nazywa się bombidarium; owady układają je w norach małych zwierząt, dziuplach, opuszczonych gniazdach ptaków. Pierwsze komórki trzmieli gniazdowych, podobnie jak pszczoły, budują swój wosk. Do budowy kolejnych komórek wykorzystują kapsułki już wyklutych larw.

 

Styl życia

Pszczoły mają bardzo rozwinięte poczucie hierarchii i nepotyzmu. Osoby pracujące mogą pracować przez całą dobę, aby zapewnić ul, aw poszukiwaniu nektaru mogą podróżować wiele kilometrów. Zbierają nektar kwiatowy, przetwarzają go i dostarczają wielu produktów stosowanych w medycynie i kuchni. Budują plastry miodu z wosku, który sami wytwarzają.

Osy budują swoje domy ze złomu, różnych odpadów. Ich pokarm jest pozbawiony wyrafinowania, zjadają małe muszki, padlinę ptaków i zwierząt, ale jedzą też owoce (w tym zgniłe) i nektar. W związku z tym, że osy często wędrują po wysypiskach w poszukiwaniu pożywienia, czasami stają się nosicielami infekcji. Drapieżne osy zabijają również żywe owady, wstrzykują truciznę, która paraliżuje ofiarę.

Kto kłuje mocniej

Nie każda osoba może obiektywnie ocenić bolesne odczucia. Nie każdy został ugryziony przez oba zwierzęta. Amerykański entomolog Justin Schmidt zadał to pytanie i postanowił porównać wrażenia z ukąszeń różnych owadów. W ciągu kilku lat naukowiec naraził się na atak kilku tysięcy owadów, po czym utrwalił swoje obserwacje i doznania. Po swoich eksperymentach wynalazł wagę. W tej skali użądlenie osy jest jak przypalenie czubka języka papierosem. Porównał użądlenie pszczoły do ​​oparzenia skóry przy otwartym ogniu. Schmidt zauważa, że ​​w większości przypadków użądlenie osy jest bardziej nieprzyjemne, ale osobliwością użądlenia pszczoły jest również to, że z powodu zębów żądło stopniowo coraz bardziej zagłębia się w skórę, przedłużając bolesne odczucie.

Właściwości końcówki

Indyjscy naukowcy wraz z kolegami z Ohio przeprowadzili badania i ustalili, że użądlenia os i pszczół nie są tak łatwe do wytworzenia. Są między nimi różnice:

  • zakrzywiona osa </strong>;
  • prosto w pszczołę .

Oba owady mają na końcu dwa ruchome kolce, ostre jak sztylet. Ułatwiają przebicie powierzchni ciała.

Przy pomocy sprzętu naukowcy odkryli cechę w obu użądleniach – obecność pustek, przez co żądło jest lekkie, ale mocne.

Ważnym odkryciem było to, że żądła u podstawy są mniej elastyczne i miękkie niż na wierzchołku. Z tego powodu żądło wnika w skórę bezboleśnie, owad ma czas na wstrzyknięcie trucizny, dopóki osoba to nie poczuje i nie spróbuje się otrząsnąć.

Ponadto badania wykazały, że owady gryzą pod kątem, dlatego żądło pozostaje silne przez długi czas.

Z powrotem pszczoła nie może usunąć użądlenia , ponieważ ma zadziory i część jelita, która odrywa się, w wyniku czego owad ginie.

Żądło osy jest cienkie, zakrzywione i spiczaste. Po wstrzyknięciu trucizny owad łatwo ją wyciąga .

Skład trującej substancji jest różny u różnych gatunków os. Ale tylko kobiety żądlą, ponieważ ich żądłem (oprócz broni) jest składanie jaj.

Różnica między użądleniem pszczoły a osą i trzmielem

W porównaniu do pszczół i trzmieli osy są najbardziej nerwowe i agresywne. Warto go niezgrabnie otrzepać lub po prostu nie zadowalać ich zapachem – używam żądła. Spośród wszystkich błonkoskrzydłych to osy kłują najczęściej i najbardziej boleśnie. Ponadto nadal są w stanie boleśnie gryźć potężnymi szczękami.

Żądło os jest gładkie, gdy wbije się w skórę, nie pozostaje w ranie, więc może go używać nieograniczoną liczbę razy – odleci i ponownie rzuci się do ataku. Nie szkodzi jej zdrowiu. Trucizna powoduje silny ból, pieczenie i obrzęk, zwłaszcza w przypadku ugryzienia dużego osobnika.

Ukąszenie osy powoduje silny obrzęk i swędzenie

Jeśli owad zniknął z pola widzenia po ukąszeniu, możesz zrozumieć, kto to był – osa lub pszczoła – po obecności lub braku użądlenia w ranie.

Pszczoły cenią swoje żądła i żądła tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne. Mogą użądlić tylko raz, okaleczając się i wkrótce giną. Żądło pszczół jest ząbkowane, więc pozostaje w ranie z kawałkiem oderwanym z tyłu ciała. Ale uczucie kłucia nie jest tak bolesne jak w przypadku osy.

 

Atakujące osy i pszczoły dają sygnał swoim bliskim i wkrótce razem rzucają się na sprawcę. Trzmiele też są w stanie to zrobić, ale ponieważ najczęściej latają samotnie, w konflikcie z nimi najczęściej masz do czynienia tylko z jednym osobnikiem.

Trzmiele żądlą silniej niż pszczoły i osy papierowe, ale słabsze niż szerszenie. Ich żądło jest gładkie, nie pozostaje w ranie. Aby sprowokować trzmiela do agresji, musisz spróbować, ponieważ ten owad jest znacznie spokojniejszy niż osy i pszczoły.

Trzmiele rzadko żądlą i tylko w przypadku samoobrony

Związek z macicą

Jedną z głównych różnic w stylu życia owadów błonkoskrzydłych jest odmienne podejście do macicy. Osobniki jednego gatunku opiekują się swoją królową, pozostawiając jej jedynie pracę prokreacyjną, podczas gdy inne zmuszają je do budowy własnych siedlisk i poszukiwania pożywienia.

Kluczowe cechy:

  1. Pszczoły. Królowa pszczół w pełni czuje się jak królowa kolonii. Osoby pracujące bardzo się o nią troszczą i chronią ją przed wrogami kosztem życia. Macica nie bierze udziału w budowie mieszkania i poszukiwaniu pożywienia. Robią to za nią pszczoły na niższych poziomach hierarchii.
  2. Osy. Przez większość roku osa macicy jest otoczona uwagą i troską. Bez wsparcia swoich lojalnych sług królowa zostaje tylko zimą. Przez resztę czasu jest karmiona, chroniona, a także stworzyła idealne warunki do rozrodu.
  3. Szerszenie. Samica tych owadów samodzielnie dba o siebie i swoje potomstwo. Wraz z nadejściem ciepła opuszcza stare gniazdo i zaczyna budować nowe. Następnie królowa składa jaja, z których większość rodzą się pracujące szerszenie. Dopiero na tym etapie zdobywają pożywienie dla samicy i chronią ją przed wrogami. Wraz z nadejściem chłodów samce umierają, a królowa samotnie spędza zimę.
  4. Trzmiele. Królowa tych owadów samodzielnie zbiera miód i chleb pszczeli z surowców przywiezionych przez pracowników. W przeciwnym razie macica żyje królewskim życiem. Nie bierze udziału w budowaniu gniazd, zbieraniu pożywienia i składaniu jaj bez zapłodnienia. Dla niej tę pracę wykonują trzmiele i małe królowe.

Ciekawy! W stosunku do rywali macica zachowuje się bardziej agresywnie niż wobec osoby.

Jaka jest różnica między osą a pszczołą - przewodnik identyfikacyjny, zdjęcie

Porównanie dwóch owadów

Jest kilka punktów, w których zgadzają się osy i pszczoły:

  1. Plastry miodu dla obu mają schludny symetryczny wygląd;
  2. Główną bronią jest żądło;
  3. Istnieją osobniki społeczne, półpubliczne i samotne, chociaż u pszczół indywidualizm jest znacznie mniej rozwinięty.

W przeciwnym razie gatunki te radykalnie się od siebie różnią.

Charakterystyka porównawcza pszczół i os

Pszczoły To
Mają wielką wartość spożywczą, ponieważ wytwarzają miód, wosk, chleb pszczeli, mleczko pszczele i perełki. Ponadto do celów medycznych wykorzystuje się jad pszczeli, a nawet martwe owady (martwe owady). Niosą infekcje, ponieważ żyją na wysypiskach śmieci, żywią się zgniłą żywnością.
Kolonie pszczół zapylają 80% wszystkich roślin na naszej planecie. Zapylanie wpływa bezpośrednio na wzrost plonu. Nie zajmują się produkcją, handlują kradzieżą miodu.
Kłują tylko w celach samoobrony, reakcje alergiczne są możliwe, ale w indywidualnych przypadkach. Często stawiają swoje domy w zamkniętych pomieszczeniach (szopy, łaźnie, domy) lub na werandzie, werandzie pod dachem.
Pszczoła żywi się wyłącznie pokarmami roślinnymi: nektarem, pyłkiem i miodem. Mieszkają w rodzinach i samotnie, w obu przypadkach nie podtrzymują macicy. Wyjeżdża sama na zimę.
Aby przetrwać, pszczoły potrzebują specjalnych warunków: dostępności drzew owocowych, pastwisk, pól z uprawami przemysłowymi i zbożowymi, na przykład słonecznikami lub gryką. Psują zbiory owoców i jagód. Otwory służą do ekstrakcji soku. W tych dziurach używa się następnie ślimaków.
Po ukąszeniu dochodzi do zatrucia i zapalenia.
Obszar występowania os jest bardzo rozległy. Występują nie tylko w Arktyce, Saharze i na Półwyspie Arabskim.

Pomimo tego, że osa zaliczana jest do bezużytecznych owadów, jej rola jest również ważna. Są to naturalne środki czyszczące, porządkowe pola i ogrody warzywne. Niszczą martwe owady i zwierzęta, co jest ważne z punktu widzenia zachowania naturalnej równowagi.

Ciekawy. Osy wiedzą, jak zrobić papier, z którego następnie budują kuliste gniazda. Papier jest wytwarzany przez żucie drewna.

Kto jest silniejszy niż pszczoła czy osa

Najpotężniejszym owadem jest gatunek z rodziny Aspen – szerszeń. W umiarkowanych szerokościach geograficznych dorosły robotnik ma długość ciała 2,5 cm, macicę 3,5 cm, długość użądlenia u samic wynosi 3 mm. Szerszeń to owad drapieżny. Żywi się stawonogami i karmi nimi swoje potomstwo. Często zajmuje się niszczeniem gniazd pszczół. Zabija pszczoły i rabuje miód. Żywi się również sokiem owocowym i jagodowym.

Głównym zagrożeniem nie jest siła jego ugryzienia, ale zwiększona toksyczność. Trucizna zawiera toksyny, histaminy, acetylocholinę, substancje podrażniające układ nerwowy. Taki kompleks ma silne przygnębiające działanie na organizm, zwiększony zespół bólowy. Po ukąszeniu bicie serca przyspiesza, pojawiają się nieproporcjonalne obrzęki, ogólne osłabienie i najbardziej nieprzewidziane reakcje organizmu.

Na szczęście szerszenie są rzadkie. Zachowują się mniej agresywnie niż zwykłe osy. Najczęściej osiedlają się pod dachami lokali mieszkalnych i budynków. Nie atakują niepotrzebnie człowieka. Ale sąsiedztwo z rodziną szerszeni zawsze niesie ze sobą wielkie zagrożenie. Dlatego w przypadku znalezienia gniazda należy pilnie podjąć działania w celu jego wyeliminowania.

W naturze wszystko jest wyważone i zorganizowane według pewnych zasad. Dla ludzi pszczoła jest niewątpliwie bardziej praktycznym, użytecznym i bezpieczniejszym owadem. Ale osy pełnią również swoją ważną funkcję niszczenia śmieci, padliny i śmierci. Ze względów bezpieczeństwa ule os (a tym bardziej szerszenie) należy zniszczyć, ale rób to z najwyższą ostrożnością. Optymalny czas na to to zima, kiedy owad jest w stanie hibernacji. Jeśli latem zachodzi potrzeba zniszczenia gniazda, nie trzeba próbować go strącić kijem, grozi to masowym atakiem. Latem gniazdo najlepiej niszczyć nocą przy pomocy środków chemicznych. Podczas snu owadów należy rozpylić preparat wewnątrz ula i natychmiast opuścić pomieszczenie. Aby uchronić się przed niespodziewanym atakiem, musisz nosić kombinezon ochronny.

Amelia Dąbrowski
Amelia Dąbrowski
Redaktor
Rate author