Kret: opis, typy, styl życia. Kim są krety, jak żyją i co jedzą

Krety to rodzina ssaków. Jeśli przetłumaczymy znaczenie słowa „Kret”, oznacza to „Kopacz”. Krety można znaleźć wszędzie, zarówno w lesie, jak i na otwartych przestrzeniach. Ze względu na to, że jego żywotna aktywność odbywa się w całkowitej ciemności, ich oczy są słabo rozwinięte, chociaż istnieją odmiany, które odróżniają światło od ciemności.

Są to zwierzęta glebowe i zostały odkryte przez małe kupki ziemi, górujące nad powierzchnią ziemi. Wzgórza te nazywane są również kretowiskami, ponieważ stanowią ślady aktywności kretów. W wyniku badań zwierzęcia stwierdzono, że pieprzyki mają bardzo słaby wzrok, ale słuch, węch i dotyk są rozwinięte na wysokim poziomie. Jednocześnie należy zauważyć, że uszy tego zwierzęcia znajdują się wewnątrz.

Wygląd

 

Krety, w zależności od odmiany, mogą mieć różne rozmiary i wagę. Niektóre gatunki są dość małe, ponieważ mają około 5 cm długości, a niektóre z nich osiągają długość do 2 dziesiątek centymetrów lub nawet więcej, a waga może wahać się między 9-170 gramów. Ciało ma wydłużone, pokryte krótkim, ale grubym futrem, które rośnie prosto, co pozwala zwierzęciu bez problemu poruszać się w norach w dowolnym kierunku. Kolor główny to czarny, czarno-brązowy lub ciemnoszary, co bezpośrednio zależy od odmiany, a także od siedlisk przyrodniczych.

Ciekawe wiedzieć! Mole linieją od wiosny do jesieni. Krótkie kończyny uzbrojone są w szerokie łapy, a także w mocne i ostre pazury, co pozwala zwierzęciu dość szybko kopać podziemne tunele. Na końcu ciała widać krótki ogon.

Głowa kreta ma kształt stożka, podczas gdy na głowie nie ma małżowin usznych. Nos jest lekko wydłużony i przypomina tułów. Praktycznie nie ma szyi, a ciało natychmiast przechodzi w głowę. Oczodoły są dość małe, chociaż możemy powiedzieć, że praktycznie nie ma oczu jako takich, ponieważ nie ma soczewki oka i siatkówki. Mimo to oczy są zamknięte ruchomymi powiekami. Istnieją odmiany takich zwierząt, w których oczy są zarośnięte skórą. Ale pieprzyki mają doskonały słuch, węch i dotyk. Czaszka jest stosunkowo długa, w kształcie stożka. W pysku kreta, zamkniętym dość cienkimi łukami jarzmowymi, znajduje się od 33 do 44 zębów. Obręcz barkowa w kretach jest szeroka i mocna, ale obwód miednicy jest wąski i długi.

Różnice w stosunku do innych ssaków

Niektórzy uważają, że krety i gryzonie to jedno i to samo. Jednak ten wyrok jest daleki od prawdy. Krety mają wiele różnic od innych gryzoni:

  1. Krety nie są wyposażone w tak potężne szczęki, które są charakterystyczne dla gryzoni, więc żyją tam, gdzie gleba jest bardzo luźna. Łatwo jest wykonywać w nim długie przejścia łapami.
  2. Rzadkie gryzonie potrafią pływać, a kret jest świetnym pływakiem. Nie będzie mu trudno przepłynąć rzekę o średniej szerokości.
  3. Ci kopacze wcale nie są przystosowani do życia na ziemi. Kiedy przypadkowo uderzą w powierzchnię, ich zachowanie wydaje się niezręczne, ponieważ prawie nie widzą i nie są w stanie odpowiednio postrzegać otoczenia. Na ziemi mogą poruszać się tylko czołgając się.
  4. Krety są obdarzone słabym wzrokiem, zaprojektowanym tak, aby były w stanie odróżnić światło od ciemności. Dlatego przy takich cechach kret idealnie żyje tylko pod ziemią.

Krety różnią się od małych gryzoni następującymi charakterystycznymi cechami:

  • skrócone czarne futro, które lśni;
  • wydłużona trąbka w głowie, na dole znajdują się nozdrza;
  • dość duże i szeroko rozstawione kończyny przednie typu łopaty, których tył jest skierowany do góry;
  • tylne nogi nie są duże, są słabo rozwinięte;
  • małe, niedowidzące oczy;
  • długość pieprzyka waha się od 11 do 21 cm, a masa ciała może wynosić około 60-150 gramów;
  • skrócony ogon.

Charakter i styl życia

Kret: opis zwierzęcia, jak długo żyje, co je, gatunek

Kretki wolą żyć osobno, ponieważ nie dogadują się dobrze ze swoimi krewnymi. Mimo to tworzą pary, aby rozmnażać swój własny gatunek. Młode krety dobrze się traktują, ale gdy dojrzewają, zaczynają między sobą układać. Jednocześnie mogą być tak nie do pogodzenia ze sobą, że są gotowi do gryzienia, a następnie jedzenia. Dzięki takim cechom młode krety nieustannie eksplorują nowe terytoria, aby później je opanować.

W przypadku śmierci jednego z krewnych żywe krety natychmiast stają się właścicielami jego tuneli. Kretki aktywnie zaznaczają swój dobytek dzięki specjalnej tajemnicy, która pojawia się na futrze znajdującym się w brzuchu zwierzęcia. Robią to regularnie, aby żaden z ich krewnych nie pomyślał, że terytorium jest puste.

Kretki prawie całe życie spędzają pod ziemią, kopiąc tunele w poszukiwaniu pożywienia na różnych głębokościach. Jeśli gleba jest „lekka” i luźna, to otwory mogą znajdować się na głębokości 5 cm, a jeśli grunt jest „ciężki” i gęsty, to dziury mogą znajdować się na większej głębokości. Samice układają gniazda na głębokości do 2 metrów, podczas gdy mogą znajdować się pod pniami, korzeniami drzew lub kamieniami. Tam, gdzie jest gniazdo kretów, wysoczyzna z nagromadzonej gleby może mieć wysokość do 80 cm, gniazdo z reguły porośnięte jest suchą trawą lub innymi naturalnymi składnikami.

Krety są w ciągłym ruchu w poszukiwaniu artykułów spożywczych, ponieważ kopanie dołów wymaga dużej ilości energii, którą należy regularnie uzupełniać. Wraz z nadejściem wiosny, kiedy jest dużo wilgoci, krety próbują przenieść się na wzgórza, ale wraz z nadejściem lata, kiedy nadmiar wilgoci opuszcza, krety łatwo przenoszą się na niziny. Krety mogą przeżyć całe życie na swoich działkach. Kiedy na zewnątrz jest gorąco, krety zbliżają się do strumieni lub rzek, aby ugasić pragnienie.

Ciekawy moment! Ze względu na specyfikę budowy wełnianego pokrycia kret porusza się równie szybko po swoich podziemnych przejściach, zarówno do przodu, jak i do tyłu, bez konieczności zawracania.

Krety odpoczywają kilka razy dziennie przez kilka godzin. Zimą nie śpią i nadal kopią dziury w niezamarzniętej ziemi. Pomimo faktu, że przeważnie znajdują się pod ziemią, mogą być zagrożone w momencie, gdy wyrzucą ziemię na powierzchnię ziemi. Oczywiście takie przypadki są dość rzadkie.

Nory

W przeciwieństwie do gryzoni, np. Kretoszczurów, krety nie mogą gryźć ziemi zębami, dlatego żyją głównie w miejscach o miękkiej luźnej glebie – w lasach, na łąkach. Do karmienia układają sieć płytkich korytarzy, po których pełzają dżdżownice. Przejścia rufowe są wąskie i długie, latem znajdują się blisko powierzchni, na głębokości 2-5 cm, a zimą głębiej. Sieć przejść paszowych może obejmować obszar kilkuset metrów kwadratowych. Tam, gdzie przejścia przecinają obszary ubitej gleby (ścieżki itp.), Kret pogłębia przejście do 15-30 cm. Takie „podziemne przejścia” są trudne do ułożenia, dlatego kilka zwierząt może korzystać z jednego przejścia. Podczas kopania głębokich przejść krety wyrzucają na powierzchnię stosy ziemi. Komora lęgowa zwykle znajduje się na głębokości 1,5-2 metrów, podczas gdy dużo ziemi jest wypychane na powierzchnię,

Gdzie mieszka kret?

Zdjęcie: kret zwierzęcy glebowy

Zdjęcie: kret zwierzęcy glebowy

Członkowie rodziny kretów są szeroko rozpowszechnieni. Mieszkają w całej Eurazji, Ameryce Północnej. Krety są całkowicie nieobecne w Ameryce Południowej. Naukowcy doszli do wniosku, że zwierzęta te osiedliły się w Ameryce Północnej, kiedy zostało oddzielone od Cieśniny Południowej. Szczególnie licznie występują krety , Białorusi, Polsce, Ukrainie, Gruzji, Mołdawii.

W szczególności żyją cztery gatunki kretów:

  1. Ślepy. Jest dystrybuowany od Ciscaucasia do Zakaukazia. Przedstawiciele tego gatunku często można spotkać w Turcji, a nawet w północnym Iranie. Zwierzę żyje w górach, alpejskich łąkach, czasami spotykane w krajobrazach leśnych. Na całe życie ślepe krety wybierają luźne, wilgotne gleby. Czasami te zwierzęta żyją razem z gatunkiem rasy kaukaskiej;
  2. Kaukaski. Osiedla się w środkowej, zachodniej części Kaukazu i występuje w niektórych obszarach Turcji, które przylegają do wybrzeży Morza Czarnego. Kaukaskie krety żyją głównie w lasach liściastych, ale nielicznie występują w biotopach górskich łąk. W poszukiwaniu pożywienia takie zwierzęta mogą zejść na głębokość jednego metra. Główne przejścia znajdują się dość blisko powierzchni – w odległości pięciu centymetrów;
  3. Altaic. Ma jednokolorową szatę, na brzuchu sierść jest matowa. Wygląd znamion Ałtaju jest w pełni zgodny z kretem. Ciało zwierzęcia jest dość masywne, zaokrąglone;
  4. Zwyczajny. To grupa najczęstszych pieprzyków. Jej przedstawicieli można spotkać w różnych krajobrazach: od lasów po góry.

Do normalnego życia kretki hodowlane wymagają specjalnych warunków. Z tego powodu wybierają obszar z wilgotną glebą. Jest najbardziej odpowiedni do tunelowania. Krajobraz tego obszaru może być prawie dowolny. Zwierzęta preferują klimat umiarkowany.

Ile moli żyje

 

Ich żywotność zależy od różnych czynników. Krety często giną z powodu chorób, a także drapieżników, takich jak łasice lub kuny. Pasożyty są zdolne do zarażenia tych zwierząt bardzo groźną chorobą, taką jak piroplazmoza.

Średnia żywotność kretów wynosi około 4 lata , chociaż w sprzyjających warunkach mogą żyć dłużej.

Krety w kulturze popularnej i sztuce

Kret (z cyklu „Bestiariusz”)

W wiecznej nadziei na ucieczkę,
Przez trzewia ku słońcu, kret leci,
stawiając wiosła potężnych łap.
Ślepy sternik. Odwieczny niewolnik
ziemi. Nie możesz zobaczyć otchłani wód,
żadnego płomienia, żadnego sklepienia nieba.

Aran Garib

  • The Mole to czeski serial animowany w reżyserii Zdenka Milera o Mole i jego przyjaciołach.
  • “Dialog. Kret i jajko ”to krótkometrażowy radziecki film animowany nakręcony w 1987 roku.
  • Kret to jeden z bohaterów baśni „Calineczka”.
  • Mole Speckles to jedna z głównych postaci w filmie „Misja Darwina”.
  • Moles to nieoficjalna nazwa klubu piłkarskiego Szachtar.
  • „Kret” to nazwa tygodnika ze skanowymi hasłami.

Jednak liczba kretów i okres lęgowy są różne dla różnych gatunków:

  • Rasy syberyjskie w czerwcu. Jednak potomstwo pojawia się dopiero rok później, na wiosnę. Średnio ciąża trwa około dwustu siedemdziesięciu dni. Samica rodzi jednorazowo nie więcej niż sześć młodych;
  • Kaukaski woli kojarzyć się w lutym, a młode kretki pojawiają się w marcu. Nie możesz dostać więcej niż trzy młode na raz. Lęg usamodzielnia się w ciągu czterdziestu dni od urodzenia. Przedstawiciele tego gatunku bardzo szybko pomnażają swoją liczbę, ponieważ potomstwo pojawia się bardzo głęboko pod ziemią. Nic mu nie grozi;
  • Europejczycy wiosną – w marcu i kwietniu. Czterdzieści dni po spotkaniu z samcem samica rodzi kreta – jednorazowo około dziewięciu osobników. Waga jednego cielęcia z reguły nie przekracza dwóch gramów;
  • Ślepy. Rasy w lutym z miesięcznym okresem lęgowym. W tym samym czasie samica rodzi około pięciu osobników.

Ciekawostka: długość życia kreta zależy od jego gatunku. Członkowie rodziny żyją średnio od trzech do pięciu lat.

Co je kret?

 

Zdjęcie: Mole owadożerne

Krety, choć małe, są dość żarłocznymi zwierzętami. Są aktywni przez całą dobę, ale częściej polują o zmierzchu. Zwierzęta mają wysoki metabolizm. Latem krety jedzą w dużych ilościach, a zimą dieta i ilość spożywana nieznacznie się zmniejszają. Zwierzęta wolą żyć i polować samotnie, ale czasami przedstawiciele rodziny mieszkają w grupach.

Główną część diety moli zajmują dżdżownice. Ssaki jedzą je latem i kładą na zimę, odgryzając głowy robaków, paraliżując je. Krety jedzą również larwy dżdżownic, larwy chrząszczy chrząszczy, chrząszczy majowych i innych gatunków chrząszczy. Często muchy, gąsienice, ślimaki dostają się do jedzenia kreta.

Najwięksi przedstawiciele rodziny kretów, Mogers, wolą żerować na gąsienicach motyli. Ryby gwiaździste zjadają małych mieszkańców wodnych. Mogą jeść skorupiaki, małe ryby i owady. Ryjówki amerykańskie zawierają pokarmy roślinne w swojej diecie.

Ciekawostka: mały kret może zjeść ogromną ilość jedzenia w ciągu dnia. Zwierzę wchłania pokarm, którego waga jest równa wadze samego zwierzęcia. Poza tym te ssaki są dość oszczędne. Kret w swoim gnieździe może przechowywać około dwóch kilogramów pożywienia na deszczowy dzień.

W ciągu jednego dnia liczba posiłków może osiągnąć sześć razy. Po każdym obfitym posiłku kret słodko zasypia. Sen trwa zwykle cztery godziny. W tym okresie żywność ma czas na całkowite strawienie. Zwierzęta nie są przyzwyczajone do głodu. Bez jedzenia mogą żyć nie dłużej niż siedemnaście godzin.

Aby znaleźć świeży przysmak. krety nie muszą za każdym razem kopać nowych przejść. Znajdują pożywienie w starych tunelach, do których samodzielnie wpełzają robaki. Robaki przyciąga ciepło i szczególny zapach pieprzyków. Zimą członkowie rodziny też nie muszą umierać z głodu. Dżdżownice są nie mniej aktywne. Potrafią wykonywać ruchy nawet w zamarzniętej ziemi.

Mole topią się

 

Wełniana osłona zwierzęcia, ze względu na specyfikę życia, szybko traci swoje funkcje, dlatego proces linienia odbywa się wiosną, latem i jesienią, ale zimą tak się nie dzieje, ponieważ krety, choć kopią, są bardzo nieliczne . Miejsca, w których wyrosła nowa wełna, są ciemniejsze, a wełna jest prawie 3 razy dłuższa. Jednocześnie miejsca te zaczynają zanikać znacznie szybciej, ponieważ mają większy kontakt z powierzchnią podziemnych przejść.

Pierwsze linienie rozpoczyna się w kwietniu i może trwać do wczesnego lata. Przede wszystkim linią samice, a następnie samce. Nowa wełna wyrasta w miejsce starej, zimowej, zniszczonej wełny. Noc świętojańska charakteryzuje się tym, że zwierzęta te rozpoczynają drugie linienie, podczas gdy pierwsze linienie występuje u młodych kretów. Po letnim wylince natychmiast rozpoczyna się jesienne linienie, po którym w pieprzykach wyrasta najlepszej jakości sierść. Dlatego po tym pierzeniu sierść staje się najgrubsza, najwyższa, lśniąca i aksamitna. Kolor główny to czarny ze srebrzystym połyskiem.

Pojawienie się potomstwa

Okres godowy kretów jest krótki. Czas rozrodu różni się w zależności od szerokości geograficznej siedliska.

Z reguły krety produkują tylko jeden lęg rocznie. Ciąża, w zależności od gatunku, trwa od 30 dni (u pieprzyka) do 42 dni (u wschodnioamerykańskiego).

Młode rodzą się w gnieździe, zwykle od 2 do 7 młodych w wylęgu. Maluchy rodzą się nagie, ale po 2 tygodniach są całkowicie pokryte futrem, aw wieku 22 dni otwierają oczy. Przez około miesiąc małe krety żywią się mlekiem matki, aw wieku około 35 dni opuszczają gniazdo matki i wyruszają na poszukiwanie niezajętego terytorium. W tym czasie wiele młodych zwierząt umiera z powodu zębów drapieżników lub pod kołami samochodów.

Mole: korzyści i szkody

Największe znaczenie gospodarcze ma kret zwyczajny. W przeszłości zwierzę to było uważane za przedmiot handlu futrami. Futro kreta jest piękne i dość trwałe. Szczególną popularność zyskał na przełomie XIX i XX wieku, kiedy to pozyskiwanie skór było prowadzone na tyle masowo, że gatunek ten zaczął potrzebować ochrony. Rekordowe liczby osiągnięto w 1928 roku, kiedy na całym świecie zebrano 20 milionów skór. Na krety polowano w ZSRR do lat 80. Dziś nie są wydobywane, co było jednym z powodów ich wzrostu. Ponadto łagodne zimy i lepsze warunki jej rozmnażania i odżywiania, w tym rozprzestrzenianie się zadbanych trawników i rabat kwiatowych oraz wzrost liczby szklarni do uprawy roślin, sprzyjają wzrostowi populacji kretów.

Tępiąc szkodniki roślin, takie jak larwy chrząszcza majowego, chrząszczy chrząszczy, chrząszczy niedźwiedzi i innych, krety niewątpliwie przynoszą korzyści rolnictwu i leśnictwu. Nie sposób nie zauważyć ich wkładu w procesy glebotwórcze: zwierzęta spulchniają glebę, a dzięki tunelom w glebie zachodzi proces napowietrzania, co może uchronić teren przed podmokłością.

Trzeba jednak uporać się z negatywnymi konsekwencjami kopania tych zwierząt. W ten sposób liczne kretowiska obniżają produktywność pastwisk, prowadzą do zmian w zbiorowiskach roślinnych, do uszkodzeń maszyn rolniczych podczas zbioru zmechanizowanego. Krety nie żywią się bezpośrednio roślinami, ale kopiąc mogą bezpośrednio im zaszkodzić, wypychając sadzonki z ziemi lub kopiąc w korzeniach, co w zależności od warunków atmosferycznych prowadzi do przemoczenia, wysychania lub zamarzania roślin. Urządzenie wykopujące krety czasami prowadzi do uszkodzenia systemów odwadniających.

Konieczne jest jednak odróżnienie szkodliwego działania pieprzyków od szkód wyrządzanych przez gryzonie mysie. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na obecność lub brak obgryzionych roślin. Jeśli na roślinach zostaną ukąszenia, winowajcami są gryzonie podobne do myszy. U gryzoni nory zwykle mają otwarte wyjścia, a krety tworzą nory, które z reguły nie mają otworu. Często kretowiska są mylone z emisjami z gruntu karczownika, który jesienią staje się siedliskiem podziemnym. Bardziej spłaszczone emisje, pogryzione korzenie lub części roślin przechowywane w norach mogą wskazywać na kolonizację norników.

Los wielu kretów na całym świecie to śmierć z rąk rolników. Przez wieki łapali je w pułapki i zatruwali chemikaliami.

Niebezpieczeństwo dla ludzi

Niebezpieczeństwo dla ludzi

Kret nigdy nie zaatakuje człowieka, zwłaszcza, że ​​większość czasu spędza pod ziemią. Kiedy kret pojawia się na powierzchni ziemi, praktycznie nic nie widzi. Oczywiście, gdy spróbujesz go podnieść, zwierzę zacznie się bronić i może gryźć, zwłaszcza, że ​​ma zęby. Jednocześnie nawet schwytane krety, jeśli traktujesz je ostrożnie i nie agresywnie, nie próbuj ugryźć osoby, ale jednocześnie wydają dźwięki podobne do pisku szczura. Najprawdopodobniej zwierzę zaczyna panikować i próbuje przestraszyć osobę lub obcy żywy przedmiot.

Rodziny i gatunki kretów

Rodzina Mole obejmuje 4 podrodziny:

  • Chińskie pieprzyki;
  • Desman;
  • Mole Nowego Świata;
  • Krety Starego Świata.

Te podrodziny obejmują ponad 40 gatunków. Sześć gatunków zamieszkuje przestrzeń WNP:

  • Mała Moguera;
  • Głuchy;
  • Wielka Moguera;
  • Kret pospolity;
  • Kret syberyjski;
  • Mały kret.

Następnie zajmiemy się cechami i opisami każdego pospolitego gatunku i zobaczymy, jak się one od siebie różnią.

Kret pospolity

Nazywany jest również kretem europejskim. Jego wielkość to 12-16 cm, a masa ciała od 55 do 90 g. Ogon zwierzęcia może mieć od 2 do 4 cm. Oczy są małe, ledwo widoczne przez wąskie szczeliny, pozbawione powiek i rzęsy.

Sierść pomalowana jest na czarno-szare, czarno-brązowe lub czarne odcienie, a grzbiet jest nieco ciemniejszy niż brzuch. Samice rodzą młode raz w roku. Podobne krety można znaleźć na łąkach i lasach krajów europejskich, na europejskim terytorium , na Uralu i na terytorium zachodniej Syberii.

Ślepy kret

Nazywany jest również małym kretem. Zwierzęta tego gatunku są uważane za jedne z najmniejszych. Osiągają ledwie 12 cm długości, a długość ogona to zaledwie 2-3 cm Kret z pantofelkiem waży zaledwie 30 g, oczy zakryte skórą.

W jej diecie znajdują się różne stawonogi i ich larwy. W ostateczności zjada robaki. Samice rodzą potomstwo raz w roku – wczesną wiosną. Gatunek ten żyje w górach Kaukazu, na terytoriach tureckich i irańskich.

Kret długoogonowy

Jest to zwierzę o długości od 8 do 9 cm, jego waga nie przekracza 12 g. Ogon zwierzęcia ma 4,5 cm Futro jest rzadkie i twarde. System ich ruchów znajduje się pod ziemią na płytkiej głębokości. Krety należące do tego gatunku żyją na Półwyspie Indochińskim, a także w południowych regionach Chin.

Kret kaukaski

Zwierzęta tego gatunku są obdarzone średnimi rozmiarami – ich długość ciała waha się od 10 do 14 cm, waga 40-95 g, a rozmiar ogona 3 cm Samce są większe od samic. Kolor sierści po linieniu jest intensywnie czarny, ale potem stopniowo brązowieje. Oczy są ukryte pod skórą.

Kretki zwykle znajdują się na głębokości od 7 do 18 cm, a kwatery do spania na głębokości 85 cm Podstawą jego pożywienia są dżdżownice, ponadto nie odmawia jedzenia stawonogów wraz z ich larwami. Raz w roku rodzą kobiety. Siedliska kaukaskiego kreta to terytoria regionu kaukaskiego.

Kret syberyjski

Jest również nazywany Ałtajem. Na zewnątrz jest identyczny z gatunkiem europejskim, ale przewyższa go rozmiarami. Wielkość ciała samców może osiągnąć 19 cm, a masa osobników 225 g.

Wielkość samic nie przekracza 17 cm, a masa ciała może dochodzić do 70-140 g. Długość ogona obu płci nie przekracza 3,5 cm. Oczy zwierzęcia przykryte ruchomymi powiekami. Kolor pieprzyków różni się w zależności od obszaru, w którym żyją. Może być ciemnobrązowy, czarny, dymny.

Kretki syberyjskie jedzą robaki i larwy różnych owadów. Różnią się od innych gatunków tym, że ciąża trwa 9 miesięcy. Po kryciu latem samice mają zahamowany rozwój zarodków aż do wiosny.

Młode rodzą się na przełomie kwietnia i maja. Gatunek ten jest szeroko rozpowszechniony w zachodniej Syberii, częściowo zamieszkuje Syberię Wschodnią, a także występuje na południowych terytoriach Transbaikalii i północno-zachodnich regionach Mongolii.

Kret japoński

Jest także urotrichusem w kształcie kreta. Zwierzę otrzymało tę nazwę ze względu na swoją tożsamość z ryjówką i kretem. Gatunek jest reprezentowany przez małe zwierzę, nie większe niż 10 cm, długość ogona tylko 3 cm, jest owłosiona, zakończona pędzelkiem.

Ich futro jest miękkie i grube, ale nie aksamitne. Kolor sierści jest czarny z domieszką metalu lub ciemny brąz. Przedstawiciele tego gatunku skaczą równie szybko po ziemi i po labiryntach podziemnej komunikacji.

Ponadto wspina się na krzaki i drzewa, czasem wspinając się na wysokość do 4 metrów. Zwierzę hibernuje w swoich podziemnych pomieszczeniach, a także w pustych gniazdach ptaków. Samice rodzą młode raz w roku. Gatunek żyje na zboczach gór, od stóp do wysokości 2 tys. Metrów. Na południowych terytoriach Japonii znaleziono duże kolonie tego zwierzęcia.

Japoński moguer

Długość zwierząt tego gatunku wynosi 12-15 cm. Ogon ma nie więcej niż 2,5 cm, a masa ciała waha się w granicach 96-208 g. Na grzbiecie i po bokach futro jest pomalowane na czarno, ciemnobrązowo lub ciemnoszary. Kolor brzucha jest jaśniejszy.

Dieta japońskiej moguery składa się z larw owadów, które zjadają dżdżownice, gdy nie mogą ich znaleźć. Zwierzęta tego gatunku budują swoje ruchy na dwóch poziomach. Pierwszy poziom przebiega na głębokości 60 cm od powierzchni ziemi, a drugi na głębokości ponad 1 metra.

Siedliska japońskich Mogers to środkowa i północna wyspa Japonii, ziemie obu Korei, wschodnie prowincje Chin, a także południowa część rosyjskiego terytorium Primorskiego.

Gwiaździsty nos

Długość ciała wynosi 20 cm, ma łuskowaty ogon nieprzekraczający 8 cm i obserwuje się na nim rzadkie kosmki. Zimą ogon staje się grubszy. Gatunek ten jest podobny do pospolitych pieprzyków pod następującymi cechami:

  • taka sama budowa kończyn przednich,
  • bez uszu,
  • małe oczy, nie pokryte skórą,
  • grube ciemnobrązowe lub czarne futro.

Gwiaździste znamiona różnią się od innych znamion piętnem w kształcie gwiazdy, które składa się z 22 procesów. Te wyrostki macek pomagają mu znaleźć pożywienie w ciemnościach. Wszystkie jego macki są ruchome, z wyjątkiem dwóch, które znajdują się w górnej środkowej części. Są skierowane do przodu i nie zginają się.

Kretki tego gatunku doskonale pływają i nurkują, i robią to nie tylko latem, ale także zimą – pod lodem. Krety nie nurkują w wodzie dla przyjemności, tam szukają i jedzą małe skorupiaki i ryby.

Na lądzie kret jest zadowolony ze swojego zwykłego pożywienia – skorupiaków i robaków. Te krety mogą prowadzić życie lądowe i szybko przemieszczać się po lądzie lub pokrywie śnieżnej. Mogą budować własne gniazda pod gnijącymi pniami lub mogą zajmować opuszczoną norkę piżmaka.

Zvezdnos preferuje wilgotne gleby położone na zalanych łąkach lub lasach. Można go znaleźć w Kanadzie, Stanach Zjednoczonych i północnym Meksyku.

Rosyjskie gatunki moli

 

Na naszym terytorium występują 4 gatunki moli. Na przykład:

  • Kret pospolity lub europejski (Talpa europaea).
  • Kret syberyjski lub ałtajski (Talpa altaica).
  • Ślepy kret (Talpa caeca).
  • Kret kaukaski (Talpa caucasica).

Oprócz tych gatunków prawdziwych kretów, na Dalekim Wschodzie występują jeszcze dwa gatunki z tej rodziny, które reprezentują rodzaj Moger: Wielki Moger lub Ussuri i japońska Moguera. Krety i Mogers żyją pod ziemią, więc mają podobieństwa z powodu tego samego stylu życia i diety. Różnią się tylko kolorem ciała, które u Moggera jest brązowo-brązowe. Jeśli chodzi o inne różnice, są one znane tylko specjalistom. Jeśli na zdjęciu widać zwierzęta, to nawet różnice zewnętrzne są trudne do rozróżnienia. Spójrz na zdjęcie kreta i mogera poniżej.

Ciekawe wiedzieć! Mogers, w porównaniu z kretami, są nieco duże. Tak więc największy Moger waży około 300 gramów przy długości ciała ponad 20 cm.

Ogólna charakterystyka wyglądu rodziny “kretów”:

  • Ciało jest wydłużone, pokryte krótkimi włosami, o cylindrycznym kształcie.
  • Kończyny przednie mają kształt łopat, uzbrojonych w potężne pazury.
  • Pazury mocne i płaskie.
  • Kończyny tylne są znacznie słabiej rozwinięte.
  • Czaszka jest niewielkich rozmiarów, a ma stożkowy kształt.
  • Nos kretka wygląda jak mała trąba.
  • Wszystkie pieprzyki mają niedorozwinięte oczy, au niektórych gatunków są zamknięte rodzajem filmu.

Różne rodzaje pieprzyków mają różną liczbę zębów w jamie ustnej, co jest główną cechą, za pomocą której można określić rodzaj zwierzęcia.

Wszystkie krety różnią się tym, że ich futro rośnie ściśle do góry, co nie przeszkadza zwierzęciu w poruszaniu się do przodu / do tyłu przez swoje tunele. Dlatego wełnę można układać w dowolnym kierunku.

Kret europejski lub pospolity

Kret europejski lub pospolity

Siedlisko tego niesamowitego zwierzęcia rozciąga się na prawie całą Eurazję. W tym samym czasie granice północne przechodzą przez tajgę, a południowe wzdłuż leśno-stepowego. Zachodnie granice to Ocean Atlantycki, a wschodnie dorzecze rzeki Leny.

Ogólna charakterystyka:

  • To zwierzę ma około 15 cm długości i krótki ogon około 3 cm.
  • Maksymalna waga zwierzęcia to nieco ponad 100 gramów.
  • Kret europejski ma oczy o wielkości do 1 mm.
  • Ma matową czerń, natomiast sierść na brzuchu wyróżnia się jaśniejszym odcieniem. U nieletnich kolor jest bardziej matowy.

Ciekawe wiedzieć! Włosy na ogonie pełnią bardzo wrażliwe funkcje, co ułatwia kretowi poruszanie się w dowolnym kierunku.

Kret ałtajski lub syberyjski

 

Ten przedstawiciel rodziny kretów ma wyraźny dymorfizm płciowy w porównaniu z kretem pospolitym.

  • Samice dorastają do maksymalnej długości 17 cm i wadze do 145 g, a samce są masywniejsze, dorastają do prawie 20 cm i przybierają na wadze ponad 200 gramów.
  • Gatunek ten ma lepiej rozwinięte oczy, a nawet ma ruchome powieki.
  • Kolor jest monochromatyczny, w odcieniach ołowiu lub czerni z brązowym odcieniem. Jednocześnie osoby mieszkające na obszarach górskich mają ciemniejszy kolor, a szare odcienie są bardziej nieodłączne dla przedstawicieli moli żyjących na płaskich obszarach.

Ważny fakt! Kret syberyjski posiada cenniejsze okrycie wełniane, osiągające 12 mm długości.

Gatunek ten zamieszkuje rozległe obszary zachodniej i środkowej Syberii.

Kret ślepy lub mały

Kret ślepy lub mały

Najmniejszy przedstawiciel kreta, który żyje na naszym terytorium. Zwierzę dorasta do maksymalnej długości 12 cm, ma krótki ogon, nie więcej niż 3 cm długości i waży tylko 30 gramów. Różni się tym, że nie ma oczu, a ma kolor czarny lub ciemnobrązowy.

Główne siedlisko znajduje się na Kaukazie. W diecie zwierzęcia są larwy chrząszczy i inne produkty pochodzenia zwierzęcego.

Ma zewnętrzne podobieństwo do zwykłego pieprzu, ale nie ma też oczu. Dorasta do 15 cm długości i ma ogon o długości około 2 i pół cm lub nieco więcej. Zwierzę waży około 80 gramów. Różni się w kolorze czystego czarnego futra.

Siedlisko jest ograniczone do pasma Kaukazu i okolic.

Walka z kretami

Krety są wszechobecne i nie są gatunkiem chronionym. Jest to jeden z niewielu owadożernych, które miały znaczenie jako gatunek futra. Od XIX wieku. twarde, aksamitne skórki kretów wydobywano w dużych ilościach. Obecnie ze względów ekonomicznych kret nie ma prawie żadnej wartości handlowej.

Odstraszacz kretów

Działanie odrzutnika ultradźwiękowego typu “Antikrot”

Z pieprzykami walczą różnymi metodami, w tym ostrymi zapachami (umieszczanie posiekanej cebuli, czosnku, szmat nasączonych naftą itp.) Lub sygnałami dźwiękowymi (obrotnice, trzciny, urządzenia ultradźwiękowe itp.) W korytarzach mola. Decydując się na zniszczenie kretów, należy pamiętać, że między poszczególnymi osobnikami toczy się ciągła walka o terytorium i tereny łowieckie. Starcia kończą się starciem z pazurami i zębami, często śmiertelnymi dla jednego z rywali. Dorosły kret spędza większość czasu na patrolowaniu własnego obszaru, pozostawiając śmierdzące ślady i bezlitośnie wypędzając z niego wszystkich kosmitów. A może ich być całkiem sporo. Jeśli zniszczysz kreta żyjącego na twojej stronie, inni dość szybko pojawią się w pustym miejscu.

Często w środowisku kretów przez wiele tygodni nie można zauważyć ani jednego świeżego wybuchu ziemi. Nie oznacza to, że krety przestały działać. Faktem jest, że główna część pożywienia, a mianowicie dżdżownice i różne owady, jest zbierana przez krety w ich tunelach żywieniowych, które stanowią 90% całkowitej długości wszystkich przejść przez krety. Kretki poszerzają swoje łowiska (czemu towarzyszą emisje lądowe) tylko wtedy, gdy brakuje pożywienia.

Krety mogą być nosicielami różnych chorób, które są niebezpieczne zarówno dla ludzi, jak i zwierząt domowych. W przypadku eksterminacji kretów należy zachować ostrożność, unikać kontaktu ze zwierzętami, dokładnie myć ręce i dezynfekować sprzęt wędkarski. Nie pozwalaj zwierzętom jeść tusz kretów. Przede wszystkim to koty i psy są podatne na różne choroby przenoszone przez krety, ale czasami człowiek również może cierpieć.

Odstraszamy krety

Główne kierunki walki z kretami, z wyłączeniem ich śmierci, to ekspozycja akustyczna, narażenie na zapach (lub ekspozycję na zapachy) oraz ekspozycja fizyczna. Istnieje wiele urządzeń zaprojektowanych specjalnie do zwalczania kretów. Obecnie branża ustanowiła produkcję szeregu urządzeń akustycznych. Są głównie produkowane w Chinach. Lepiej kupować je na Aliexpress, bo jest taniej.

Wszystkie są urządzeniami elektroakustycznymi, które generują drgania dźwiękowe o określonej częstotliwości – ultradźwięki, które powodują psychologiczne podrażnienia znamion. Słyszenie w pieprzykach jest jednym z wiodących analizatorów i jest bardzo dobrze rozwinięte. Ale tutaj musisz zrozumieć, że kret odsunie się od irytujących dźwięków tylko wtedy, gdy jest gdzie się poruszać. Jeśli wszystkie okoliczne terytoria zostaną zajęte przez inne krety, będzie cierpieć, ale nigdzie nie pójdzie. Tutaj, tak jak u hałaśliwych sąsiadów przy wejściu … Jeśli nie ma dokąd uciekać, wytrzymujemy.

Zalety takich urządzeń można przypisać ich wszechstronnej penetracji w obszarze działania: sygnały ultradźwiękowe i wibracje rozchodzą się w glebie, niezależnie od barier i przeszkód. Zazwyczaj takie urządzenia mają autonomiczne źródła zasilania (wymienne baterie, akumulatory), dzięki czemu można je łatwo umieścić w dowolnej części obiektu.

Wadą jest to, że często te urządzenia są dość drogie i nie działają zimą (panele słoneczne pokryte są śniegiem, a baterie szybko się rozładowują). Dodatkowo urządzenia mają ograniczony obszar działania (25–50 m2), bardzo często nie wystarcza działanie jednego urządzenia na całe terytorium działki. Niektórych denerwuje hałas i skrzypienie dochodzące z urządzeń. Ale najbardziej oczywistą wadą jest to, że po wyłączeniu urządzenia krety po chwili mogą wrócić do swoich domów. Moje odstraszacze dźwiękowe zasilane bateryjnie przetrwały 2 lata i 3 zimy, a następnie umarły. Odstraszacze zasilane energią słoneczną działają świetnie już od 4 lat (umieściłem je w moim domu na zimę). Na 8 akrów używam 6 odstraszaczy. Nie obserwuję śladów aktywności kretów latem (pracują głośniki wysokotonowe), zimą panuje cisza,

 

Inną metodą jest umieszczenie na miejscu różnych grzechotek i kołpaków. Najłatwiej jest założyć grzechotki (puszki po piwie zakłada się na wystające z ziemi metalowe kołki). Grzechotki, gramofony i grzechotki mogą mieć różne konstrukcje, ale ich przeznaczenie jest takie samo – pod wpływem wiatru wytwarzają hałas, który odstrasza krety. Jak pokazuje praktyka, ich skuteczność w niektórych latach jest wysoka, aw niektórych niska (podobno wszystko zależy od liczby pieprzyków w danym roku). I bardzo szybko nudzą się swoim hałasem.

Chciałbym zaznaczyć, że instalacja bodźców dźwiękowych nie jest najbardziej niezawodną metodą odstraszania pieprzyków. Przejścia przez krety znaleziono kilka metrów od ulic miasta, po których nieustannie odbywa się ruch, to znaczy krety mają tendencję do przyzwyczajania się do ciągłego hałasu.

Środki odstraszające zapach (nafta i inne silnie pachnące płyny) nie są skuteczne. Kret blokuje śmierdzący odcinek pola ziemnym korkiem i żyje spokojnie dalej.

Niszczymy krety

Wszelkiego rodzaju pułapki są skutecznym, ale tymczasowym sposobem radzenia sobie z kretami. Istnieje wiele opcji. Najskuteczniejszym sposobem jest łapanie za pomocą standardowych pułapek drucianych. Tym, którzy chcą w pełni zanurzyć się w teorii pułapkowania i nauczyć się robić futro kretów, polecam lekturę szczegółowego artykułu G.E. Efremova Łapanie pieprzyków i opatrywanie ich skór.

 

Jako dziecko zawodowo łapałem krety. Skórki można było przekazać do biura zaopatrzenia po cenie 5 kopiejek za sztukę. To była świetna wakacyjna praca dla radzieckiego ucznia. Stosowano wyłącznie sprężynowe łapacze druciane. Na znalezionym otworze ustawiono dwie pułapki skierowane w przeciwnych kierunkach. Były połączone gałązką wbitą w ziemię przez zwoje sprężyn. Gałązka służyła z jednej strony do odnajdywania zakopanych pułapek, z drugiej strony, aby słabo zgnieciony kret nie został wyciągnięty przez pułapkę. Po ustawieniu pułapek otwór zasypano ziemią, aby żadne światło nie mogło dostać się do podziemnego przejścia zablokowanego pułapkami. Pułapki najlepiej sprawdzać codziennie.

 

Prawdopodobnie jedynym sposobem na trwałe rozwiązanie problemu z kretami jest podziemne ogrodzenie. Na całym obwodzie terenu należy wykopać rów. Jego minimalna głębokość to 1 m. Jeśli jest głębsza, to jeszcze lepiej. Rów jest wypełniony łupkami, żwirem, łamaną cegłą lub innym trwałym materiałem, przez który krety nie mogą wykopać przejścia. A ponieważ krety mogą poruszać się po powierzchni ziemi, twoje podziemne ogrodzenie powinno ciągnąć się na powierzchnię. Wystarczy wysokość 20 cm.

 

Należy podkreślić, że należy go zbudować, jeśli na miejscu nie ma jeszcze moli. W przeciwnym razie zamknięte zwierzęta będą próbowały znaleźć wyjście i prędzej czy później wykopią dół na odpowiedniej głębokości. Po tym ogrodzenie będzie nieskuteczne, ponieważ coraz więcej osadników może wejść na teren przez ukończony tunel. Obcy z zewnątrz, natknąwszy się na przeszkodę, wolą ją ominąć, niż zaangażować się w „głęboki rekonesans”.

Ale nie znam żadnych precedensów dla stosowania tej metody. Koszty finansowe i czasowe tego rodzaju wzmocnienia nie są uzasadnione. Musisz być całkowicie paranoikiem, aby w ten sposób odgrodzić się od całkowicie niewinnych i bardzo pożytecznych zwierząt.

 

Najbardziej humanitarną metodą łapania kretów jest organizowanie „dołów pułapkowych” za pomocą wiader lub trzylitrowych słoików. Zaleca się jak najczęściej sprawdzać pułapki, ponieważ krety nie mogą długo żyć bez jedzenia. Jeśli nie masz możliwości częstego sprawdzania pułapek, to zaleca się wkładanie do nich mięsa, ryb lub owadów, aby schwytane zwierzę miało co zaspokoić głód.
Jak to się robi, można zobaczyć na filmie.

W naturze krety mają niewielu wrogów: ze względu na specyficzny zapach drapieżniki tych zwierząt praktycznie nie zjadają, lisy, koty i psy łapią je raczej w celach „sportowych”. I tylko borsuki mogą je jeść.

 

Jednak zwierzęta do pewnego stopnia kontrolują liczbę pieprzyków i gryzoni wokół ludzi. Zauważono, że w prywatnych domach i domkach, gdzie przebywają zwierzęta domowe – koty i psy, na działkach praktycznie nie ma pieprzyków.

Ci podziemni mieszkańcy mogą układać przejścia długie na setki metrów. Pod ziemią zwierzę urządza sobie miejsce do spania, tworzy specjalne korytarze, w których poluje. Krety wolą spędzać noc na mchu, trawie lub liściach. Są dość inteligentnymi zwierzętami, dlatego w „sypialni” zawsze zapewniają sekretne przejście do schronienia się w razie niebezpieczeństwa. Przejście podziemne pokryte jest ściółką.

Ciekawostka: ciągły ruch po wąskich ziemnych korytarzach znajduje odzwierciedlenie w wyglądzie zwierzęcia. Stopniowo kret ściera futro, pozostając całkowicie łysym. Jednak natura wszystko przewidziała – 3-4 razy w roku nowe „futro” wyrasta w kretach.

Ponadto krety wyposażają swój dom w dodatkowe przejścia do źródła wody. Niektóre zwierzęta tworzą własne podziemne studnie. Podczas ulewnych deszczy studnie są wypełnione wodą. Zimą takie zwierzęta wolą chować się głęboko w ziemi. Na dużych głębokościach ziemia pozostaje ciepła i nie zamarza.

Amelia Dąbrowski
Amelia Dąbrowski
Redaktor
Rate author