Przyczyny żółtych lub pomarańczowych plam na liściach gruszy i co można zrobić

Hodowcy wyhodowali pewne odmiany gruszek, które są odporne na rdzę. Lista jest przedstawiona:

  • Gordzaloy;
  • Gołębie;
  • Sailo;
  • Cukier;
  • Suniani;
  • Chizhovskoy itp.

Ważny!  Uprawy podatne na uszkodzenia spowodowane rdzą to Lyubimitsa Klapp, Winter Dikanka, Kure, Boek, Bere itp. Sadzonki wymagają regularnej profilaktyki.

Odmiana Chizhovskaya

Konsekwencje bezczynności, gdy liście na gruszce żółkną

Niebezpieczeństwo pojawienia się pomarańczowych plam na liściach gruszy zależy od źródeł ich występowania. O ile przyczyną nie są zmiany sezonowe, postępująca infekcja może poważnie wpływać na rośliny i uprawy.

Wychwytywanie rdzy gruszy prowadzi do zakłóceń w procesach fotosyntezy w liściach, gwałtownego osłabienia kultury. Owoce staną się pozbawione smaku i małe, a przy przedłużającej się chorobie przez kilka lat drewno zacznie się uszkadzać i pokrywać odpowiednimi naroślami.

Utrata liści prowadzi do zubożenia plonów, osłabienia odporności i podatności na szkodniki i choroby. Wskaźnik mrozoodporności spada, nawet w pasie środkowym istnieje możliwość uszkodzenia pędów przez mróz.

Kultura, która odrodziła się, przestaje owocować lub daje minimalny plon przy małych i pozbawionych smaku owocach. Aby zmniejszyć ryzyko infekcji, ogrodnicy wolą sadzić odmiany odporne na rdzę na swoich podwórkach i sprawdzać, czy spożycie składników odżywczych jest wystarczające.

Ważny!  Ryzyko rozwoju choroby wzrasta w ogrodzie, w którym uprawia się jałowiec kozacki. Roślina należy do głównych źródeł infekcji grzybiczych gruszek i jabłoni.

Rdza na jałowcu

Jak choroba rozwija się i rozprzestrzenia wzdłuż drzewa

Gymnosporangium sabinae to dwuletni cykliczny pasożyt, który zmienia dwóch żywicieli. Pierwsza to jałowiec kozacki, druga to gruszka. Klęska upraw jest zauważalna od końca kwietnia – na liściach powstają małe okrągłe plamki o żółtawo-zielonkawym odcieniu. Nie przekraczają średnicy 0,5 mm.

W miarę rozprzestrzeniania się chwytają całą powierzchnię uszkodzonej blachy, pęcznieją. Na dotkniętych obszarach, na zewnątrz liści, rozwijają się spermogonie. W dolnej części tworzą się ekiospory z drobno brodawkowatą powierzchnią. W wietrzne dni lub na nogach owadów poruszają się po terenie, a po wejściu do wilgotnego środowiska kiełkują na zdrowych liściach i tworzą grzybnię.

Grzybnia rozprzestrzenia się z czasem w tkankach, aktywując wzrost komórek i zgrubienie dotkniętych powierzchni. Po 2-3 latach od zakażenia na gałęziach i pniu gruszki powstają teliospory w postaci stożkowatych wyrostków w kształcie rogów. Są przekształcane w podstawki, szybko pokrywając całą powierzchnię rośliny wraz z nadejściem wiosny, przenosząc się do miąższu i ponownie tworząc grzybnię.

Ważny!  Zimowanie infekcji grzybiczej następuje na zarażonym jałowcu, aw miesiącach wiosennych przenosi się na liście gruszek.

Wzrost liści

Co zrobić, jeśli liście na gruszce żółkną

Radzenie sobie z nienormalną zielenią wymaga znalezienia źródła problemu. Przy wyraźnym braku składników odżywczych wystarczy karmić złożonym nawozem mineralnym. W innych przypadkach decyzja jest bardziej skomplikowana, ogrodnik będzie musiał zająć się mechanicznym czyszczeniem zaatakowanej uprawy, użyciem preparatów grzybobójczych itp.

Leczenie chemikaliami

Zastosowanie rozwiązań przemysłowych uznawane jest za najbardziej skuteczne w walce z rdzą. Do terapii stosuje się leki zawierające miedź:

  • 1% roztwór mieszaniny Bordeaux;
  • “Mistrz”;
  • Cuproxate;
  • „Kuproksila”.

Możesz sobie z tym poradzić:

Zabiegi lecznicze przeprowadzane są według określonego algorytmu:

  1. Leczenie podstawowe przeprowadza się przed pęcznieniem pąków, wczesną wiosną.
  2. Wtórne – po zakończeniu kwitnienia stosuje się fungicydy.
  3. Ostatnia – gdy wielkość owocu jest wielkości orzecha włoskiego. Rozpylanie roztworów przeprowadza się 2 tygodnie po drugiej manipulacji.

Aby całkowicie zniszczyć chorobotwórczą mikroflorę, konieczne jest przetwarzanie roślin cztery lub więcej razy w sezonie. Zabiegi powtarzane są corocznie przez 2-3 lata. Problem rozwiązuje tylko takie podejście, które zapobiegnie śmierci plonu i znormalizuje wielkość plonu.

Ważny!  Początkujący nie powinni zapominać, że stosowanie tych samych leków może powodować uzależnienie patogenu od substancji czynnych. Konieczne jest zmienianie środków bez powtórzeń, w przeciwnym razie gruszka może być traktowana bez końca.

Walka mechaniczna

Fizyczne rozwiązanie problemu polega na terminowym usunięciu zainfekowanych liści, zanim nerki się otworzą. Uszkodzone gałęzie są cięte 10 cm niżej od miejsc zakażonych grzybem. Zranione czarne powierzchnie na pędach oczyszcza się do zdrowej tkanki, przemywa 5% roztworem siarczanu miedzi.

Przyspieszenie procesu gojenia następuje poprzez potraktowanie uszkodzonych miejsc roztworem „heteroauxiny” (w proporcji 0,5 g na wiadro wody) i pokrycie ich „Garden Var”. Wycięte gałęzie i liście są spalane – okazy pozostawione na miejscu mogą stać się źródłem wtórnej infekcji, pomóc kulturze w ponownym pokryciu zardzewiałymi plamami.

Tradycyjne metody

Wielu ogrodników ma negatywny stosunek do środków przemysłowych do zwalczania chorób okazów gruszek. Preferują rozwiązania domowe, lista środków trwałych obejmuje:

  • Napar z popiołu drzewnego – 0,5 kg substancji rozcieńcza się w 10 litrach płynu i przesyła do zaciemnionego pomieszczenia na 2 dni. Gotową mieszaninę wlewa się do butelki z rozpylaczem i poddaje obróbce dotknięte próbki.
  • Napar z obornika – preparat rozcieńcza się wodą w stosunku 1 do 2, przechowuje przez tydzień. Przygotowany produkt ponownie rozcieńcza się o 50% i podlewa chore kultury. Na każdą dorosłą roślinę potrzeba co najmniej 10 litrów naparu, dla młodych roślin – od 4 do 6 litrów.
  • Roztwór mydła i sody – 5 łyżek. l. sodę lnianą miesza się z 50 gramami wstępnie startego mydła do prania i rozcieńcza w wiadrze z wodą. Po pół godzinie ogród jest spryskiwany, kompozycję najlepiej nakładać po zakończeniu fazy kwitnienia.
  • Napar z kwiatów – 0,5 wiadra niedawno zebranych nagietków wlewa się taką samą ilością ciepłego płynu. Mieszaninę podaje się przez 48 godzin, filtruje i miesza z 50 gramami pokruszonego mydła do prania. Po zakończeniu kwitnienia chore kultury traktuje się roztworem.

Ważny!  Eksperci nie ufają alternatywnym metodom leczenia chorób grzybiczych. Domowe środki zaradcze są w stanie oprzeć się im tylko na początkowych etapach rozwoju patologii.

Zapobieganie problemom

Zapobieganie rozwojowi patologii pomoże uniknąć uszkodzenia całego ogrodu. Ogrodnicy zalecają, aby nie sadzić jałowców obok upraw i regularnie badać rośliny pod kątem objawów rdzy. Dlaczego infekcja nie może pojawić się po raz drugi: szybkie usunięcie dotkniętych gałęzi i liści zapobiegnie masowej infekcji.

Kontrola chemiczna

Po opadnięciu liści jesienią ogrodnicy powinni zdezynfekować gruszki, spryskać je fungicydami i przygotować na następny sezon. Wraz z nadejściem wiosennych dni terapia trwa, przebiega w trzech etapach:

  • przed przerwaniem pąków;
  • przed otwarciem pąków;
  • po zakończeniu okresu kwitnienia.

Zapobiegawcze opryskiwanie przeprowadza się za pomocą 1% płynu Bordeaux lub dowolnego preparatu zawierającego miedź co najmniej 3 razy w sezonie. Jeśli gruszka jest niestabilna na parch, jest leczona regularnie, ale w tym przypadku nie stosuje się dodatkowej profilaktyki przed rdzą.

Kontrola niechemiczna

Lepiej jest sadzić rośliny ozdobne na osobistej działce z dala od gruszek i innych drzew. W takim przypadku zmniejsza się ryzyko zakażenia krzyżowego. Planowane środki zapobiegawcze obejmują następujące zalecenia:

  • regularne badania krzewów róż, jałowców i roślin uprawnych – w celu terminowej identyfikacji ognisk rozwijającej się choroby;
  • niszczenie chwastów obok roślin uprawnych;
  • usuń opadłe liście z systemu korzeniowego i usuń je natychmiast poza teren;
  • wybielić pnie i gałęzie szkieletowe mieszaniną wapna i siarczanu miedzi;
  • jesienią dodać odpowiednie składniki odżywcze – chlorek potasu, superfosfat;
  • wykonać obróbkę koła pnia 7% roztworem mocznika – po zakończeniu zbierania liści.

Większość początkujących ogrodników popełnia poważny błąd, próbując sadzić drzewa iglaste i inne uprawy w bezpośrednim sąsiedztwie.

Aby nie dopuścić do pojawienia się rdzy na stanowisku, ważne jest przestrzeganie określonych warunków: ochrona gruszki z sąsiedztwa jałowcem lub innymi drzewami iglastymi, regularne przycinanie i nawożenie, zaprawianie w odpowiednim czasie fungicydami. Właściwa pielęgnacja i terminowa ochrona pomogą uniknąć infekcji grzybiczych. Leczenie rdzy trwa kilka lat i trudno jest poradzić sobie z patologią, łatwiej jest przeprowadzić środki zapobiegawcze.

Żółknięcie liści może być oznaką choroby lub niewłaściwej pielęgnacji gruszek. Przed przystąpieniem do akcji ratowniczej ogrodnik musi upewnić się, że zmiana koloru zieleni nie wiąże się z niedoborem składników odżywczych.